بالاخره زمان وعده کذایی آقای رئیس جمهور به سر رسید و بعد از کلی تبلیغات و کذا و کذا سوم بهمن هم رسید البته چون ما در گروه اول مشاهده اطلاعات خانوار بودیم اطلاعات را از طریق پیامک دریافت کردم. نتیجه خیلی جالب بود. خانواده من در خوشه سوم یعنی قشر متمول جامعه بود. نتیجه بقیه همکاران نیز اکثراْ از این قضیه حکایت داشت. موضوع در کوتاهترین زمان ممکن به جوک تبدیل شد. البته جوکی که باز در کوتاهترین زمان دل بچه ها را به لرزه انداخت. براستی با حذف یارانه ها چه بلایی سر زندگی ما با همه مشکل. با بچه ها که بحث شد یک دلیلی که مورد تصور بود این دلیل از کارشناسان نقل می شد که میزان اقساط اعلامی از طرف شهروندان کارشناس را به این قضیه رهنمون می داشت که آن بدبختی که به این شدت قسط دارد که رقمی ناچیزی برای گذران زندگی برایش می ماند می بایست درآمد دیگری داشته باشد که بتواند زندگی کند. ولی واقع مطلب این است که من بسیاری را می شناسم که زندگی خود را با این کلاه آن کلاه در اصطلاح می گذرانند. در هر صورت نکته آخری را که بچه ها می گفتند این بود که این قضیه اگر درست مدیریت نشود داد خیلی ها را در می آورد و ترسم از این است که خدایی نکرده کیان نظام را به خطر بیاندازد. در هر صورت راست و واقعیت این است که بحث هدفمندی یارانه ها کاری بود که باید می شد و از زمانی که من یادم می آید دولتهای مختلف بر مفید و بلکه لازم بودن اجرای آن تاکید داشتند ولی در عین حال از اجرای آن هراس داشتند. اکنون می فهمم که دلیل هراس سیاستمداران قبلی برای چه بود. البته شجاعت رئیس جمهور برای اجرای طرح تحسین برانگیز است ولی خداکند با درایت که البته در قضایای بعد از انتخابات از آن سراغ نداشتم با این موضوع برخورد شود. یادم هست در مجموعه ای که هستیم سر قضیه استخدام حدود چهل نفر از بچه ها مشکلاتی پیش آمد که شش هفت سال به طول انجامید و بچه ها دندان روی جگر گذاشته و کار موثری انجام نمی دادند ولی وقتی بحث کاهش یکی از آیتمهای حقوقی پیش آمد بچه هایی که سرشان در لاک خودشان بود به یکباره و جمعی سر به جان مسئول مربوطه گذاشتند که طرف از ضمن اینکه از آن تصمیم منصرف شد و گیر قانونی موضوع را حل کرد بماند موضوع مشکل قدیمی را نیز حل نمود. به هر تقدیر رئیس جمهور عزیزمان باید مد نظر داشته باشد همانطورکه با طرح شعارهای اقتصادی و عدالتگرا دو مرتبه رای مردم را به خود جلب کرد با اجرای بدون درایت این طرح اقتصادی و عدالتگرایانه به بدترین شکل می تواند زمین بخورد و حتی اگر دلسوزان نظام احساس خطر نکنند خدای ناکرده کل نظام هم با چالش مواجه شود. پس آقای احمدی نژاد با توکل و یاری خداوند و نخبگان مومن کشور درست قدم بردار. والسلام

بعد از دولت اصلاحات به دفعات درباره آغاز رابطه با ایالات متحده بحثهای زیادی بین نخبگان و حتی مردم عادی جامعه درگرفت. موافقان دراین زمینه تحلیلهای زیادی را ارائه کرده و چه بسا به نوعی فریب درباغ سبز غرب را خوردند و اما بعضی از اصولگرایان که دستی نیز در دیپلماسی داشتند بارها بر این نکته تاکید کردند که به هیچ وجه دل آمریکا و غرب به حال ملت ایران نسوخته است و بدون شک هرکسی که در ایالات متحده روی کار آید به دنبال منافع ملی کشور خویش است و نه ایران. این نکته را به خوبی می توان در سرویس های سایبری مانند گوگل مشاهده نمود. بطوریکه اگر مطلبی موافق سیاستهای این کشور باشد در صدر نتایج جستجوی گوگل می آید و در صورتیکه مخالف آن باشد بعد از مدت بسیار کوتاهی از نتایج جستجو حذف می شود. این نکته را که گفتم قابل توجه کسانیست که قائل به پیروی این سرویسها از مسائل علمی هستند.